Hayata Baktığım Pencereler

      Holaaaa,     Burdayım be burdayım gibi bir yazı ile sahalardayız efenim. Burayı sık sık boşluyorum, farkındayım, sebepleri ile de yüzleştim. Hayatını çok saklayan bir insan olmasam da dönem dönem içimi o kadar da açmak istemiyorum sanırım, ki burası benim sansürsüz ve karakter limitsiz içimi açma alanım malum. Bir dönem okunma sayım düştü diye de motivasyonum düşmüştü, o geçti ama, hayatımda artık birçok şeyi sayı ile ifade etmeyi bıraktım, nitelik peşindeyiz diyelim. Ama son zamanlarda esas sebep gerçekten buraya ayıracak vakti de zor bulmam. Yazma kısmı en kolay akanı, başına oturunca geliyor devamı. Ama asıl buraya zihnimde bir içerik hazırlamak daha büyük mesai ve ben son zamanlarda o mentali bulamadım gibi. Sonra dedim ki madem öyle, bir içerik hazırlamadan yaz sen de. 6 aydır yoksun nereden baksan, sırf bu döneme şöyle bir dönüp baksan bile neler çıkar dedim ve here we go again.     Kolay bir 6 ay olmadı öncelikle. Bu sefer sebepler çok da ...

      Merhabalar,     Plansız programsız sadece yeri geldiği için yazılan bir yazı bu. Başlık Aile dizisinden alıntı ama içeriği hepimizin hayatının malumu bence. Özellikle belli bir yaşa gelince kendi doğrularımızla, kendi inançlarımızla bir hayat çizmek istediğimizde ilk aileye karşı gelerek başlıyor bu. Herkes ailesini yadsısın, reddetsin demeye çalışmıyorum. Ama illa ki o yapıda bize uymayan şeyler oluyor ve biz bunları kendi hayatımıza almak istemeyince aile ile çatışma başlıyor. O çatışmadan kaçmadan, gerekirse sonuçlarını göze alarak yetişkin olunuyor bence. Yoksa aileden kopyalanan hayatı kendine uydurmaya çalışarak yaş sayısına göre yetişkin ama özünde çocuk kalarak yaşıyor ve ölüyorsun.     Her zaman yaşamamaktansa yaşamayı seçtiği hayatın sonuçlarını ne olursa olsun üstlenenlerden oldum ben. Çok savaşlar verdim bugünkü beni inşa etmek için ve vermeye de devam ediyorum bu beni korumak için. Sadece aile değil elbette, başka birçok şey ile bu s...

      Merhabalaaaar 🍀     Neden uzun süredir blog aktif değildi ve bundan sonrası nasıl ilerleyecek sorularının cevaplarını da içeren bir yazı ile geldim. Öncelikle buralarda olmadığım süreçlerde hayatımda çok güzel şeyler de oldu, çok korkunç şeyler de yaşandı. Ve ben bir insan olduğum için bunların hepsi olağan. Hatalar da yaptım, çok başarılı da oldum, çok sevildim de nefret de edildim. Bunların hepsi biz insanlar için sonuçta. Bunları bilmişlik taslayarak yazmıyorum, aksine sizin nezdinizde kendimi ikna etmeye çalışıyorum. Ben bu hayatta mükemmel olmak için her şeyi yapan bir insan olarak duruyorum karşınızda. Her alanda, yaptığım her şeyde mükemmel olmak için delicesine uğraştım ben hep. Farkındalıklarla bu biraz kırılsa da hâlen bitmedi tamamı ile. Üzerinde hâlâ çalıştığım bir konu.     Ben hep başarılı biri oldum. Belki bazılarınız bu satırları okurken sinir olacak ama bu böyle. Orta okulda başarılı idim, iyi bir liseye gittim, liseyi birincili...

      Bu yazı hazırlıksız, plansız, anlık içten geldiği gibi.     Yayın linkini falan da paylaşmayacağım sosyal medyalarda. İç dökümü olarak burada kalsın, arada buraya yeni yazı geldi mi diye bakanlar olursa onlara sürpriz olsun. Zira bu sefer kimseye değil, kendime ulaşmak niyetim.     Belki zor değil ama yorucu zamanlardan geçiyoruz. Yaş ilerledikçe düştükten sonra kalkmalar, baştan başlamalar daha zor geliyor. Mümkün biliyorsun, ama mümkünler gözünde büyüyor. Neler neler sığdırdık bu ömre diyorsun, inancın var, ama yine de az uzaklaşsak, hiçbir şey yapmasak diyorsun. Sorumluluklar yakanı bırakmıyor ama, iyi olmanı istemiyor gibi önüne engeller çıkarıyor. Fakat bir yandan da yıllardır sana iyi geldiğini bildiğin şeyler var, tutunmak istiyorsun onlara.     Kurduğun hayalleri düşünüyorsun, çocukluktan beri. Malum biz severdik çocukken bol bol hayalleri. Bir kısmını yaşadık, yaşıyoruz ve o anlarda küçük Tuğçe içi içine sığmayan gülücükler atı...

      Merhaba,      Bir yılın daha sonuna gelmemizi burada birlikte paylaşmak çok güzel. 31 Aralık ve 1 Ocak tarihleri bende biraz nostaljik tatlar bırakıyor. Hem geçen yıl kısa anılar şeklinde gözümün önünden akıp gidiyor, acısı ve tatlısı ile. Ayrıca bir muhasebe yapıyorum. Ama bir yanım da umut dolu, hayal dolu bir şekilde yeni gelen yılı düşünmeden edemiyor. İlginç bir geçiş tecrübesi. İki yıldır bunu sizlerle paylaşabilmek de beni ekstra mutlu ediyor. Kaç kişi olduğumuzla değil, bu yazıya okuyan insanlara dokunması ile ilgiliyim ben. O yüzden bir yıl boyunca okuduğum, izlediğim, dinlediğim, yaşadığım şeyleri burada paylaştığımda sizde bir yere bile dokunabildi isem ne mutlu bana. Umarım birlikte daha nice yıllara, nice yazılara, iyi ki varsınız ✨     2023 kolay bir yıl olmadı. Deprem, sel gibi doğal afetler, ülkece yaşadığımız ekonomik buhran derken gerçekten çok sarsıldık. Yaraları sarmamız belli ki çok zaman alacak. Toplumsal sınavlarımız b...

      Merhabalaaaar,     Ufak bir açıklama ile başlayalım, blog yazıları artık 2 ayda bir mi oldu? Hayır. Yani öyle bir hedefle yola çıkmadım açıkçası. Ama doygun bir yazı elde edecek içerikleri maalesef ancak 2 3 ayda toplayabiliyorum son zamanlardaki hayat akışımda. Kısacık, tadı damakta yazılar beni pek mutlu etmiyor maalesef, istiyorum ki vakit ayırıp bu yazıyı okuyan herkes farklı başlıklarda güzel içerikler bulabilsin.     Ekim ayı baya bereketli idi aslında, sırf Ekim'den bile güzel içerik çıkardı. Ama Eylül'ün birazcık eksikliği olunca yanına eklemlenerek geldi yine. Umarım bundan sonraki aylarda her ay benim için o kadar tatmin edici geçsin ki, ben de sizler için her ay güzel yazılar üretebileyim 🍀     Bu yazıda bool boool kitap var, film, tiyatro, belgesel var, gezi var, bir sürü de yeni müzik var elbette. Hadi başlayalım 🎉 NELER OKUDUM? Michael Herrason - Lucid Rüyalar: Lucid rüya, rüyada olduğunun farkında olunan ve rüyanın kont...