Düşünseli 15.02 - 00.08

     Bu yazı hazırlıksız, plansız, anlık içten geldiği gibi.

    Yayın linkini falan da paylaşmayacağım sosyal medyalarda. İç dökümü olarak burada kalsın, arada buraya yeni yazı geldi mi diye bakanlar olursa onlara sürpriz olsun. Zira bu sefer kimseye değil, kendime ulaşmak niyetim.

    Belki zor değil ama yorucu zamanlardan geçiyoruz. Yaş ilerledikçe düştükten sonra kalkmalar, baştan başlamalar daha zor geliyor. Mümkün biliyorsun, ama mümkünler gözünde büyüyor. Neler neler sığdırdık bu ömre diyorsun, inancın var, ama yine de az uzaklaşsak, hiçbir şey yapmasak diyorsun. Sorumluluklar yakanı bırakmıyor ama, iyi olmanı istemiyor gibi önüne engeller çıkarıyor. Fakat bir yandan da yıllardır sana iyi geldiğini bildiğin şeyler var, tutunmak istiyorsun onlara.

    Kurduğun hayalleri düşünüyorsun, çocukluktan beri. Malum biz severdik çocukken bol bol hayalleri. Bir kısmını yaşadık, yaşıyoruz ve o anlarda küçük Tuğçe içi içine sığmayan gülücükler atıyor içimde, duyuyorum; gözleri ışıldıyor, görüyorum. Ama bazen de yıkıldı başımıza inandığımız şeyler. Olabilir. Gözümüzü kapatıp üflediğimiz mumlar, ağaçlara astığımız kurdeleler, yıldız kayarken yetişsin diye hızlıca sıraladığın o hayaller elinde patlamış olabilir. Hayat bu, elbet mümkün.

    Belki çok hata yaptık, belki de çok fazla inandık. Ama hangisi olursa olsun kızmıyorum sana Tuğçe, olması gerektiği için oldu, olması gerektiği için olacak. Bugün ve daima sana söz veriyorum, 28 yıldır yaptığımız gibi el eleyiz her zaman. Doğrularınla, yanlışlarınla, eksilerinle, artılarınla, kırmızı çizgilerinle, kendine özgülerinle seni çok ama çok seviyorum canım Tuğçe.

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

I'm here, again

      Holaaaa,     Burdayım be burdayım gibi bir yazı ile sahalardayız efenim. Burayı sık sık boşluyorum, farkındayım, sebepleri ile de yüzleştim. Hayatını çok saklayan bir insan olmasam da dönem dönem içimi o kadar da açmak istemiyorum sanırım, ki burası benim sansürsüz ve karakter limitsiz içimi açma alanım malum. Bir dönem okunma sayım düştü diye de motivasyonum düşmüştü, o geçti ama, hayatımda artık birçok şeyi sayı ile ifade etmeyi bıraktım, nitelik peşindeyiz diyelim. Ama son zamanlarda esas sebep gerçekten buraya ayıracak vakti de zor bulmam. Yazma kısmı en kolay akanı, başına oturunca geliyor devamı. Ama asıl buraya zihnimde bir içerik hazırlamak daha büyük mesai ve ben son zamanlarda o mentali bulamadım gibi. Sonra dedim ki madem öyle, bir içerik hazırlamadan yaz sen de. 6 aydır yoksun nereden baksan, sırf bu döneme şöyle bir dönüp baksan bile neler çıkar dedim ve here we go again.     Kolay bir 6 ay olmadı öncelikle. Bu sefer sebepler çok da ...
Devamı

"Aile tüm kötülüklerin iyi niyetle yapıldığı yerdir"

      Merhabalar,     Plansız programsız sadece yeri geldiği için yazılan bir yazı bu. Başlık Aile dizisinden alıntı ama içeriği hepimizin hayatının malumu bence. Özellikle belli bir yaşa gelince kendi doğrularımızla, kendi inançlarımızla bir hayat çizmek istediğimizde ilk aileye karşı gelerek başlıyor bu. Herkes ailesini yadsısın, reddetsin demeye çalışmıyorum. Ama illa ki o yapıda bize uymayan şeyler oluyor ve biz bunları kendi hayatımıza almak istemeyince aile ile çatışma başlıyor. O çatışmadan kaçmadan, gerekirse sonuçlarını göze alarak yetişkin olunuyor bence. Yoksa aileden kopyalanan hayatı kendine uydurmaya çalışarak yaş sayısına göre yetişkin ama özünde çocuk kalarak yaşıyor ve ölüyorsun.     Her zaman yaşamamaktansa yaşamayı seçtiği hayatın sonuçlarını ne olursa olsun üstlenenlerden oldum ben. Çok savaşlar verdim bugünkü beni inşa etmek için ve vermeye de devam ediyorum bu beni korumak için. Sadece aile değil elbette, başka birçok şey ile bu s...
Devamı

İKİ FOTOĞRAF VE BİR YÜRÜYÜŞLE GELEN İLHAM, STOACI EĞİLİMLER

Resim
               Selam selam selam,     Ansızın bir ilham ile gelen bir yazı bu. Uzun zamandır mecbur hissettiğim hiçbir şeyi yapmamak gibi bir isyan içerisindeyim, o yüzden zaten blog için yazı yazmalıyım hissi olsa asla yazmazdım gibi. Bu aralar kendi içime döndüğüm bir dönem. Artık böyle zamanlarda neden diye dert edinmeyi bırakıp, kabul edip o doğrultuda yaşıyorum ve bu çok iyi geliyor. Bazen beden bazen bilinçaltı neye ihtiyacı olduğunu bizim zihin düzeyimizden daha net sezip sinyal veriyor gibi geliyor bana böyle anlarda. O yüzden o bilgeliğe güvenip isteklerini ona vermek sanki daha makul olan. Ben de o yüzden pek sosyalleşmeyi seçmiyorum, kısıtlı iletişimler kuruyorum, okuyorum, dinliyorum, izliyorum, mevsim şartları elverdikçe yürüyorum. Ve tam olarak bunların bana iyi geldiğinin kanıtı olarak bu yazıyı yazıyorum.     Stoacının Günlüğü diye bir kitap okuyorum şu sıralar. Hayli zaman Stoa okumuş, bu felsefeye hayran ...
Devamı