Ruhsal Detoks

 Merhabalar, musmutlu pazarlar diliyorum.

Hayatımın ilginç bir döneminden geçiyorum yine. Bir detoks dönemi muhtemelen ve bunu yazarak kayıt altına almak istedim.

Dolap düzenleyip giymediklerimi ayıklamak, ayakkabıları düzenlemek, bozulan ojeleri seçip atmak, kitaplığı yeniden toparlamak, artık gerekli olmayan evrakları atmak gibi maddi yönü fazlası ile var. Resmen bir şeyleri atarak huzur buluyorum. Ama sadece maddi yönü ile kalmıyor. Çevremden insan ayıklamak, mümkün olduğunca az insan enerjisine maruz kalmak, kendimle baş başa kalmak istediğim bir süreç. 

Evde oturup bir şeyler okuyup izlemek, kendimle baş başa kalmak, düşünmek, hatta mümkün olsa işe bile gitmeyip izole olmak istediğim bir dönem. Bu tarz dönemler bizi arada yakalar, biliyorum. Ama ilginç gelen yönü genelde bir olay bu durumu tetiklerdi, bu sefer - en azından benim idrakinde olduğum - tetikleyici bir şey yaşanmadı. Fakat ben kendimi bir anda böyle bir ruh hâlinde buldum. Yaklaşık bir haftayı bulan bu değişimin kendi içimde bir açıklamasını bulamadığım gibi sanırım artık açıklama aramayı da bıraktım. Bazen ruhumuz neye ihtiyacımız olduğunu anlamadığımız zamanlarda zorla kendisine iyi gelen şeyi dayatıyor bence. Bu durum da bunun bir örneği sanıyorum. Ben farkında değildim belki ama sanırım kendimle daha baş başa kalmaya, kendi enerjimi düzenlemeye ihtiyacım var belki de. En son geldiğim noktada sorgulamak yerine imkânlar dahilinde içimden geldiği gibi davranma kararı aldım. Konuşmak istemiyor musun, o zaman konuşma. Gitmek istemiyor musun, o zaman gitme. Birileri kırılıp gücenecek diye iki gram kalan ruh sağlığımızdan olacak değiliz.

Böyle bir iç döküş, yazınsal öz eleştiri, sesli sorgulayış bıraktım buraya. Size de yer yer geliyor mu bu hâller? Siz bir sebep bulabiliyor musunuz ya da arıyor musunuz? Böyle izole kalma isteği olan zamanlarda içinden çıkmak için çabalıyor musunuz, yoksa benim gibi akışına bırakıp yaşamaya devam mı ediyorsunuz? Bu konularda fikirlerinizi merak ediyorum, müsait olanlar yazarsa biraz sohbet edebiliriz gibi 🍀

Herkese tekrar keyifli pazarlar ve mutlu bir hafta diliyorum 🌼



Yorumlar

  1. Yazi su an icinde bulundugum hale denk geldi. Kendime hosgörü göstererek akista ilerliyorum. Bu aslinda kendimle dertlesmek gibi. Hic konusmasam da kendi yanimda olmak gibi. Bazen kalp ya da ruh, beynin isgal hükümranligini reddediyor. O zaman geri dönmek üzere uzaklara gidiyoruz kendi icimizde.

    YanıtlaSil
  2. Kendimizi unuttukça hatırlatmak istiyor bence de. O sonsuz hoşgörümüzden kendimize de ayırıp, ihtiyacımız ne ise vermemiz gerekiyor belki de

    YanıtlaSil
  3. Kendime de anlayis ve hosgörü ile yaklasmaya basladigimda bir seyler daha kolay hale geldi. Sunu da farkettim kendimde degistirdigim her sey cevreme ve hayata yansiyor. Ona göre insanlari hayatima cekiyorum.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Biz iyi olmadıkça iyi ilişkiler kurma şansımız yok gerçekten 🍀

      Sil

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

I'm here, again

"Aile tüm kötülüklerin iyi niyetle yapıldığı yerdir"

İKİ FOTOĞRAF VE BİR YÜRÜYÜŞLE GELEN İLHAM, STOACI EĞİLİMLER