Mevcut Hissiyat

 Biraz tatsız bir ruhsal durumdayım. Elimdekilerle mutlu olabilmem için kendimle baş başa kalmalıymışım hissini atamıyorum. Yalnız kalmak değil bahsettiğim şey tam olarak. Ama sorumluluklar, iletişimde olmak zorunda olunan o kadar insan derken bunca sesin arasında bazen kendi sesimi duymakta zorlanıyorum.

 Kendimi mutlu edebilmeyi öğrendim ama dediğim gibi kendimle baş başa iken. Bazen çevremdeki birçok kişi yorgunluk olarak dönüyor bana. İhtiyacım olan şey sahile yakın küçük bir ev, internete erişimi yalnızca dizi film izlemek için kullanmak, bol bol okumak, müzik dinlemek ve ufacık bir bahçede ufak tefek şeyler ekip dikmekmiş gibi hissediyorum. Erken yaşta emeklilik hayalleri ha? Bunu konuştuğum bazı arkadaşlarım böyle bir hayattan çabuk sıkılacağımı, koşarak işe ve şehre dönmek isteyeceğimi iddia ediyor. Ama keşke hangimiz haklı çıkacak en azından onu deneme şansım olsa... 

 Yıllarca beni motive eden şey başarı, kariyer sanıyordum. Ama elde edince görüyorum ki daha da fazlasını isteyerek motive olamıyorum artık. Daha minimal ama kendimle daha baş başa ve daha az sorumluluk ile daha çok sanat içeren bir hayat istediğimi fark etmek bana da büyük bir sürpriz oldu.  Kendime yetecek bir maddi olanak yakaladığım anda bu hayaldeki yaşamı en azından tecrübe etmek isterim.

 Yaş ilerledikçe hedefler, motivasyonlar mı değişiyor acaba? Yoksa en başından beri ruhun ve aklın istediğini biz yaş aldıkça mı fark ediyoruz? Henüz yanıtı bulamadım, bir gün bulursam paylaşacağım söz. 

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

I'm here, again

      Holaaaa,     Burdayım be burdayım gibi bir yazı ile sahalardayız efenim. Burayı sık sık boşluyorum, farkındayım, sebepleri ile de yüzleştim. Hayatını çok saklayan bir insan olmasam da dönem dönem içimi o kadar da açmak istemiyorum sanırım, ki burası benim sansürsüz ve karakter limitsiz içimi açma alanım malum. Bir dönem okunma sayım düştü diye de motivasyonum düşmüştü, o geçti ama, hayatımda artık birçok şeyi sayı ile ifade etmeyi bıraktım, nitelik peşindeyiz diyelim. Ama son zamanlarda esas sebep gerçekten buraya ayıracak vakti de zor bulmam. Yazma kısmı en kolay akanı, başına oturunca geliyor devamı. Ama asıl buraya zihnimde bir içerik hazırlamak daha büyük mesai ve ben son zamanlarda o mentali bulamadım gibi. Sonra dedim ki madem öyle, bir içerik hazırlamadan yaz sen de. 6 aydır yoksun nereden baksan, sırf bu döneme şöyle bir dönüp baksan bile neler çıkar dedim ve here we go again.     Kolay bir 6 ay olmadı öncelikle. Bu sefer sebepler çok da ...
Devamı

"Aile tüm kötülüklerin iyi niyetle yapıldığı yerdir"

      Merhabalar,     Plansız programsız sadece yeri geldiği için yazılan bir yazı bu. Başlık Aile dizisinden alıntı ama içeriği hepimizin hayatının malumu bence. Özellikle belli bir yaşa gelince kendi doğrularımızla, kendi inançlarımızla bir hayat çizmek istediğimizde ilk aileye karşı gelerek başlıyor bu. Herkes ailesini yadsısın, reddetsin demeye çalışmıyorum. Ama illa ki o yapıda bize uymayan şeyler oluyor ve biz bunları kendi hayatımıza almak istemeyince aile ile çatışma başlıyor. O çatışmadan kaçmadan, gerekirse sonuçlarını göze alarak yetişkin olunuyor bence. Yoksa aileden kopyalanan hayatı kendine uydurmaya çalışarak yaş sayısına göre yetişkin ama özünde çocuk kalarak yaşıyor ve ölüyorsun.     Her zaman yaşamamaktansa yaşamayı seçtiği hayatın sonuçlarını ne olursa olsun üstlenenlerden oldum ben. Çok savaşlar verdim bugünkü beni inşa etmek için ve vermeye de devam ediyorum bu beni korumak için. Sadece aile değil elbette, başka birçok şey ile bu s...
Devamı

İKİ FOTOĞRAF VE BİR YÜRÜYÜŞLE GELEN İLHAM, STOACI EĞİLİMLER

Resim
               Selam selam selam,     Ansızın bir ilham ile gelen bir yazı bu. Uzun zamandır mecbur hissettiğim hiçbir şeyi yapmamak gibi bir isyan içerisindeyim, o yüzden zaten blog için yazı yazmalıyım hissi olsa asla yazmazdım gibi. Bu aralar kendi içime döndüğüm bir dönem. Artık böyle zamanlarda neden diye dert edinmeyi bırakıp, kabul edip o doğrultuda yaşıyorum ve bu çok iyi geliyor. Bazen beden bazen bilinçaltı neye ihtiyacı olduğunu bizim zihin düzeyimizden daha net sezip sinyal veriyor gibi geliyor bana böyle anlarda. O yüzden o bilgeliğe güvenip isteklerini ona vermek sanki daha makul olan. Ben de o yüzden pek sosyalleşmeyi seçmiyorum, kısıtlı iletişimler kuruyorum, okuyorum, dinliyorum, izliyorum, mevsim şartları elverdikçe yürüyorum. Ve tam olarak bunların bana iyi geldiğinin kanıtı olarak bu yazıyı yazıyorum.     Stoacının Günlüğü diye bir kitap okuyorum şu sıralar. Hayli zaman Stoa okumuş, bu felsefeye hayran ...
Devamı