YİNE BİR PAZAR MUHASEBESİ


    Hayattan beklentilerin azalması iyi mi kötü mü onun kararsızlığındayım bir süredir. Eskiden çok fazla hayali, umutları, hayattan beklentileri olan bir insandım. Bunun tabi sonucu gerçekleşmeyince gelen hayal kırıklığı. Son bir iki yıldır ise hayata dair öyle pek bir umudum kalmadığını, fazlaca bir beklentim olmadığını ve dahası eskisi kadar hayallerimin de olmadığının farkındayım. Ama bu gerçekten büyümek, olgunlaşmak ya da ne bileyim aza kanaat etmek gibi adlandırılan cidden olumlu bir süreç mi, yoksa içimde bir şeylerin çürümeye başladığını gösteren olumsuz bir şey mi bu konuda gerçekten kararsızım. İyi olan yönleri olduğu kesin; beklentisizlik hayal kırıklığının en net çözümü, ayrıca başıma gelen hiçbir şey bana sürpriz olmuyor artık, e fazlaca hayal peşinde koşmayınca da gündelik akışa ayak uydurmak daha kolay, dahası küçük şeyler kalıcı olmayan mutluluklar verip gidiyor ve hayat devam ediyor. Ama hayat dolu o eski hâlimi hiç özlemediğimi söylersem yalan olur bu. Bazen daha kırılgan olsa da gözleri parlayan, bir şeylerin peşinden koşan, hayalleri olan o kızı özlüyorum. Karar veremediğim ise o kız gerçekten o yaşlarda mı kalmalı, olması gereken şimdiki hâl mi, yoksa o kızı geri bir ucundan yakalamak için bir şeyler yapmalı mıyım? Sizin bu konuda bakış açınız ne, bir karar verdiniz mi, neler yapıyorsunuz bunun için?

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

I'm here, again

"Aile tüm kötülüklerin iyi niyetle yapıldığı yerdir"

İKİ FOTOĞRAF VE BİR YÜRÜYÜŞLE GELEN İLHAM, STOACI EĞİLİMLER