KORKUYU BEKLERKEN

    Bugün daha farklı bir konseptte pazar yazısı kaleme alacağım, keyifli bir durum benim için. Oğuz Atay'ın Korkuyu Beklerken öyküsünü tiyatro sahnesinde izledim ve bunun üzerine birkaç kelam edeceğim.

    Oğuz Atay'ın Korkuyu Beklerken kitabında toplamda 8 adet öykü yer almakta. Bu öykülerden üçüncüsü kitap ile aynı adı taşıyan "Korkuyu Beklerken". Diğer öyküler de kuşkusuz benim hayranlıkla okuduğum eserler. Ama Korkuyu Beklerken öyküsü oldukça farklı gerçekten. İnsanlardan hem ruhen hem de bedenen oldukça uzaklarda yaşayan, korku dolu bir adamın gelen bir mektup ile hayatının hepten alt üst olması ana teması. 

     Korkuyu Beklerken yönetmen Doğukan Uludağ tarafından sahneye konulmuş, oyuncu da kendisi aynı zamanda. 18 Şubatta Kayseri'de 100. sahnelenmesine tanık olmak çok güzeldi. Öykü çok keskin duygu geçişleri barındırıyor ve Doğukan Bey bunun hakkını ziyadesi ile verdi. Öyküyü okurken (tiyatro öncesi hatırlatma okuması da yapmıştım) hep daha karamsar bir havaya büründüğümü söyleyebilirim, oysa Doğukan Bey oyunda Oğuz Atay ironisini, mizahı daha çok ön plana çıkarmış. Ancak bu beni rahatsız etmedi, oldukça eğlendim. Öykünün çok güzel yansıtılması yanında öykü metni dışında güncel olaylara ilişkin yer yer kendisinin eklediği mizahi unsurlar da oldukça başarılı idi.

    Toparlayacak olursak büyük bir merak ve açıkçası Oğuz Atay'a olan büyük sevgim ile Korkuyu Beklerken'in bendeki yerini düşününce biraz da tereddütle gittiğim oyundan büyük bir keyif alarak ayrıldım. Doğukan Bey'e ve ekibe büyük teşekkürler buradan tekrar. İyi ki tiyatro var. Yazıya yine öyküden çok sevdiğim bazı alıntılar ile son vereceğim, keyifli pazarlar 🍀;

"Yalnız kalmaktan korktukça yalnızlığım artıyor."

"Günler geçtikçe, sadece kötü hatıralar artıyor."

"Yalnız yaşayan insanların, kendi içlerinde başlayıp biten eğlenceleri vardır."

"Acaba iyi bir şey olacak mı? Hayır, dedim kendime. İyi şeyler birdenbire olur; bu kadar bekletmez insanı. Sürüncemede kalan heyecanlardan ancak kötü şeyler çıkar. Ya da hiçbir şey çıkmaz."

"Onlar ya da ben, yenilgiye uğruyorduk. Kimin kaybettiği pek belli değildi. Çatışma açıkça olmuyordu."

"Ben bir şeyin taklidiydim; fakat, aslımı bile doğru dürüst öğrenememiştim."

"Gösterişten ibarettim."

"Neden her şeyi, tam istemediğim sırada veriyorsunuz bana? Neden bu kadar bekletiyorsunuz? Neden bir şeyi elde etmenin anlamı kalmayıncaya kadar, onu vermemekte inat ediyorsunuz?"

 

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

I'm here, again

      Holaaaa,     Burdayım be burdayım gibi bir yazı ile sahalardayız efenim. Burayı sık sık boşluyorum, farkındayım, sebepleri ile de yüzleştim. Hayatını çok saklayan bir insan olmasam da dönem dönem içimi o kadar da açmak istemiyorum sanırım, ki burası benim sansürsüz ve karakter limitsiz içimi açma alanım malum. Bir dönem okunma sayım düştü diye de motivasyonum düşmüştü, o geçti ama, hayatımda artık birçok şeyi sayı ile ifade etmeyi bıraktım, nitelik peşindeyiz diyelim. Ama son zamanlarda esas sebep gerçekten buraya ayıracak vakti de zor bulmam. Yazma kısmı en kolay akanı, başına oturunca geliyor devamı. Ama asıl buraya zihnimde bir içerik hazırlamak daha büyük mesai ve ben son zamanlarda o mentali bulamadım gibi. Sonra dedim ki madem öyle, bir içerik hazırlamadan yaz sen de. 6 aydır yoksun nereden baksan, sırf bu döneme şöyle bir dönüp baksan bile neler çıkar dedim ve here we go again.     Kolay bir 6 ay olmadı öncelikle. Bu sefer sebepler çok da ...
Devamı

"Aile tüm kötülüklerin iyi niyetle yapıldığı yerdir"

      Merhabalar,     Plansız programsız sadece yeri geldiği için yazılan bir yazı bu. Başlık Aile dizisinden alıntı ama içeriği hepimizin hayatının malumu bence. Özellikle belli bir yaşa gelince kendi doğrularımızla, kendi inançlarımızla bir hayat çizmek istediğimizde ilk aileye karşı gelerek başlıyor bu. Herkes ailesini yadsısın, reddetsin demeye çalışmıyorum. Ama illa ki o yapıda bize uymayan şeyler oluyor ve biz bunları kendi hayatımıza almak istemeyince aile ile çatışma başlıyor. O çatışmadan kaçmadan, gerekirse sonuçlarını göze alarak yetişkin olunuyor bence. Yoksa aileden kopyalanan hayatı kendine uydurmaya çalışarak yaş sayısına göre yetişkin ama özünde çocuk kalarak yaşıyor ve ölüyorsun.     Her zaman yaşamamaktansa yaşamayı seçtiği hayatın sonuçlarını ne olursa olsun üstlenenlerden oldum ben. Çok savaşlar verdim bugünkü beni inşa etmek için ve vermeye de devam ediyorum bu beni korumak için. Sadece aile değil elbette, başka birçok şey ile bu s...
Devamı

İKİ FOTOĞRAF VE BİR YÜRÜYÜŞLE GELEN İLHAM, STOACI EĞİLİMLER

Resim
               Selam selam selam,     Ansızın bir ilham ile gelen bir yazı bu. Uzun zamandır mecbur hissettiğim hiçbir şeyi yapmamak gibi bir isyan içerisindeyim, o yüzden zaten blog için yazı yazmalıyım hissi olsa asla yazmazdım gibi. Bu aralar kendi içime döndüğüm bir dönem. Artık böyle zamanlarda neden diye dert edinmeyi bırakıp, kabul edip o doğrultuda yaşıyorum ve bu çok iyi geliyor. Bazen beden bazen bilinçaltı neye ihtiyacı olduğunu bizim zihin düzeyimizden daha net sezip sinyal veriyor gibi geliyor bana böyle anlarda. O yüzden o bilgeliğe güvenip isteklerini ona vermek sanki daha makul olan. Ben de o yüzden pek sosyalleşmeyi seçmiyorum, kısıtlı iletişimler kuruyorum, okuyorum, dinliyorum, izliyorum, mevsim şartları elverdikçe yürüyorum. Ve tam olarak bunların bana iyi geldiğinin kanıtı olarak bu yazıyı yazıyorum.     Stoacının Günlüğü diye bir kitap okuyorum şu sıralar. Hayli zaman Stoa okumuş, bu felsefeye hayran ...
Devamı