Pedro Alonso O'choro - Filipo'nun Kitabı



    Çok enteresan bir kitap ile geldim. Gerçekten iki gündür bu yazıyı erteledim ne yazacağımı kafamda oturtamadığım için. Pedro severek takip ettiğim biri, Berlin hayranlığı ötesinde çizimleri ve paylaşımları ile gerçekten ilgimi çeken birinin kitabını da elbette okudum. Öncelikle çeviri konusunda biraz hayal kırıklığı yarattı. Yer yer çevirinin beni içsel olarak tatmin etmediği anlar yaşadım, belirtmeden geçemem.

    Gelelim konuya, kitabın ana teması reenkarnasyon. Farklı inançların farklı şekillerde adlandırdığı farklı yaşamları deneyimlemeyi Pedro'nun sevgilisi Tatiana regresyon seansları hâlinde mümkün kılıyor. Ve Pedro kendini başka bir yaşamda Filipo olarak buluyor ve seanslarda gördükleri ile bu kitabı yazıyor. Bu sebeple aslında bu kitap Filipo'nun kitabı.

    Filipo Romalı bir asker, bir stratejist. Görevi bir isyankâr olarak kabul edilen Yilak'ı açığa çıkarmak. Yilak temelde sürekli seyahat ederek kendine inananlara vaazlar veren bir "haham". Fakat Filipo, Yilak ile ilk karşılaştığı andan itibaren kontrolü yitiriyor ve görevi unutup onunla derin bir bağ kurarak ekibe dahil oluyor.

    Filipo gibi tamamen mantıkla hareket eden, askeri bakış açısına sahip birinin Yilak gibi fazla mistik ve yaptığı şeylerdeki amacı hiçbir zaman başından anlaşılamayan birine sorgusuz itaati beni oldukça şaşırttı kitap boyunca. Ben de hayata olabildiğince mantıkla yaklaşmaya çalışan bir insan olarak Filipo'nun yerinde olsam böyle bir dönüşüm yaşayabilir miydim, yoksa bir noktada mantıksız gelip çekip gider miydim sorusunu kitabı okuduğum süre boyunca içimde çevirip durdum. Hâlâ da net bir yanıtımın olduğunu söyleyemem.

    Yilak pasif direnişi, otoriteye karşı gelişinde kendine has duruşu, ölümüne bile direnmeyişi, yaydığı hayat görüşü ile oldukça ilginç bir karakter. Ama gizemleri ile öldüğüne inanıyorum. Yilak'ın temelde inandığı ve uğruna savaştığı şeyler benim kanaatimce kitapta gösterilenden çok daha fazlası. Yilak'ı daha fazla tanıyabilmek isterdim.

    Kitapta Yilak'ın Filipo'yu içsel bir değişime, ruhsal bir yolculuğa çıkarması beni en çok etkileyen kısımlardı. Fakat kitaba bayıldım ya da şöyle mükemmeldi diyemiyorum. Bu kitap kötü demek değil asla. Ama gerçekten bu kitabın bendeki en net tanımı "çok enteresan bir kitap".

    Pedro bir 2. kitabın gelme ihtimali olduğunu bize Sonsöz'de söylüyor. Yilak'ın ölümünden sonra dağılan Filipo temasını işleyebileceğini belirtiyor. Bekleyip göreceğiz. Ben yazıya kitabın sonunda kuşe kağıda basılı olarak yer alan Tatiana ve Pedro'nun illüstrasyonlarından çok sevdiğim ikisine (ki biri kitabın kapağından yer alıyor aynı zamanda) ve kitaptan çok hoş alıntılara yer vererek son veriyorum🍀 


"Zaten yaşamayı öğrenmek insanın kendi merkezinde olmayı öğrenmesi değil midir?" s. 14

"Sen ne benim ne de bir başkasının sana öğretemeyeceği her şeyi kendi yolunla öğrenmek için yaratıldın." s. 41

"Eğer uzayda belli bir yer kaplıyorsan en bilinmeyen mekân bile ruhun yolculuğu için bir araca dönüşebilir. Eğer şu anda, bulunduğun yerde, niyetin bir tapınak bulmaksa her şey olması gerektiği şekle bürünür." s. 59

"Kararlılığı beni benden alıyor. Zamanı durdurma şekli. Onu kullanma şekli."  s. 86

"İçinde bulunduğun durumu kabul ettin. Bir insan tüm hayatı boyunca içinde bulunduğu durumu inkâr edebiliyor." s. 96

"Ruhumuzda bir engel var." s. 98

"Sen aslında olmadığını söylediğin kişisin." s. 126

 "Artık kelimeleri boşa harcamayı bırakmanın zamanı gelmedi mi?" s. 154

"İnsanlar beni yüzüstü bırakıyor. s. 231

"Ben kendi ruhumun hırsızıyım." s. 237 

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

I'm here, again

      Holaaaa,     Burdayım be burdayım gibi bir yazı ile sahalardayız efenim. Burayı sık sık boşluyorum, farkındayım, sebepleri ile de yüzleştim. Hayatını çok saklayan bir insan olmasam da dönem dönem içimi o kadar da açmak istemiyorum sanırım, ki burası benim sansürsüz ve karakter limitsiz içimi açma alanım malum. Bir dönem okunma sayım düştü diye de motivasyonum düşmüştü, o geçti ama, hayatımda artık birçok şeyi sayı ile ifade etmeyi bıraktım, nitelik peşindeyiz diyelim. Ama son zamanlarda esas sebep gerçekten buraya ayıracak vakti de zor bulmam. Yazma kısmı en kolay akanı, başına oturunca geliyor devamı. Ama asıl buraya zihnimde bir içerik hazırlamak daha büyük mesai ve ben son zamanlarda o mentali bulamadım gibi. Sonra dedim ki madem öyle, bir içerik hazırlamadan yaz sen de. 6 aydır yoksun nereden baksan, sırf bu döneme şöyle bir dönüp baksan bile neler çıkar dedim ve here we go again.     Kolay bir 6 ay olmadı öncelikle. Bu sefer sebepler çok da ...
Devamı

"Aile tüm kötülüklerin iyi niyetle yapıldığı yerdir"

      Merhabalar,     Plansız programsız sadece yeri geldiği için yazılan bir yazı bu. Başlık Aile dizisinden alıntı ama içeriği hepimizin hayatının malumu bence. Özellikle belli bir yaşa gelince kendi doğrularımızla, kendi inançlarımızla bir hayat çizmek istediğimizde ilk aileye karşı gelerek başlıyor bu. Herkes ailesini yadsısın, reddetsin demeye çalışmıyorum. Ama illa ki o yapıda bize uymayan şeyler oluyor ve biz bunları kendi hayatımıza almak istemeyince aile ile çatışma başlıyor. O çatışmadan kaçmadan, gerekirse sonuçlarını göze alarak yetişkin olunuyor bence. Yoksa aileden kopyalanan hayatı kendine uydurmaya çalışarak yaş sayısına göre yetişkin ama özünde çocuk kalarak yaşıyor ve ölüyorsun.     Her zaman yaşamamaktansa yaşamayı seçtiği hayatın sonuçlarını ne olursa olsun üstlenenlerden oldum ben. Çok savaşlar verdim bugünkü beni inşa etmek için ve vermeye de devam ediyorum bu beni korumak için. Sadece aile değil elbette, başka birçok şey ile bu s...
Devamı

İKİ FOTOĞRAF VE BİR YÜRÜYÜŞLE GELEN İLHAM, STOACI EĞİLİMLER

Resim
               Selam selam selam,     Ansızın bir ilham ile gelen bir yazı bu. Uzun zamandır mecbur hissettiğim hiçbir şeyi yapmamak gibi bir isyan içerisindeyim, o yüzden zaten blog için yazı yazmalıyım hissi olsa asla yazmazdım gibi. Bu aralar kendi içime döndüğüm bir dönem. Artık böyle zamanlarda neden diye dert edinmeyi bırakıp, kabul edip o doğrultuda yaşıyorum ve bu çok iyi geliyor. Bazen beden bazen bilinçaltı neye ihtiyacı olduğunu bizim zihin düzeyimizden daha net sezip sinyal veriyor gibi geliyor bana böyle anlarda. O yüzden o bilgeliğe güvenip isteklerini ona vermek sanki daha makul olan. Ben de o yüzden pek sosyalleşmeyi seçmiyorum, kısıtlı iletişimler kuruyorum, okuyorum, dinliyorum, izliyorum, mevsim şartları elverdikçe yürüyorum. Ve tam olarak bunların bana iyi geldiğinin kanıtı olarak bu yazıyı yazıyorum.     Stoacının Günlüğü diye bir kitap okuyorum şu sıralar. Hayli zaman Stoa okumuş, bu felsefeye hayran ...
Devamı