ALIŞMAK

    Bugün biraz "alışmak" üzerine düşündüm. Birine ya da birinin yokluğuna alışmak, bir duruma alışmak, yalnızlığa alışmak... Tanımı zor bir kavram alışmak, çünkü bana hep yavaş yavaş değil de bir anda alışıyormuşum gibi gelir. Sürecin kendisi bir ön hazırlıkmış da alışmak anlıkmış gibi. Hani bugün alışmamışsın, ama uyuyup uyanıp yarın alışmışsın gibi. Acı da zamanla azalmıyor bence, acıya bir zaman sonra alışılıyor daha çok.

    İnsanın nisyanla malul olduğu düşünülünce alışmak çok insani gibi, unutmak alışmak ile kesinlikle ilişkili. Ama bir bakıma da başımıza her ne gelirse gelsin bir süre sonra buna alışacağını bilmek de bir o kadar insanlık dışı gibi. Ne kadar önemli olduğu, ne kadar yaraladığı sadece alışacağın süreci belirliyor ama eninde sonunda alışıyorsun. Ve süreç ne kadar uzun olursa olsun alışacağını da içten içe çok iyi biliyorsun.

    Alışıp yola devam etmek gerekiyor galiba diye sonuca vardım ben en sonunda. Hayatta hep bir şekilde devam etmek gerekiyor da alışmak sanki bunun yalnızca bir aracı. Hep olması gereken bir şekilde oluyor ve biz bundan bir ders alıp devam etmek zorundaymışız gibi hissediyorum. O yüzden de başıma gelen her şeyden bir ders çıkarmaya çabalıyorum. Umarım öyledir, eğer gerçekten bir ders yoksa yahut olması gereken olmadı ise ya? Bu ihtimali düşünmek kurduğum tüm yapıyı yerle yeksan eder. O yüzden hâlâ başıma gelen iyi ya da kötü her şeyin olması gerektiği için olduğunu ve devam edebilmem için o derse ihtiyacım olduğunu düşünmek benim için daha rahatlatıcı.

     Bu yazıyı bir şarkı önerisi ile kapatayım o zaman, düşündüğüm şeyleri bir miktar içeren; Emir Can İğrek - Bıraktım Şaşırmayı ✨

 

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

I'm here, again

      Holaaaa,     Burdayım be burdayım gibi bir yazı ile sahalardayız efenim. Burayı sık sık boşluyorum, farkındayım, sebepleri ile de yüzleştim. Hayatını çok saklayan bir insan olmasam da dönem dönem içimi o kadar da açmak istemiyorum sanırım, ki burası benim sansürsüz ve karakter limitsiz içimi açma alanım malum. Bir dönem okunma sayım düştü diye de motivasyonum düşmüştü, o geçti ama, hayatımda artık birçok şeyi sayı ile ifade etmeyi bıraktım, nitelik peşindeyiz diyelim. Ama son zamanlarda esas sebep gerçekten buraya ayıracak vakti de zor bulmam. Yazma kısmı en kolay akanı, başına oturunca geliyor devamı. Ama asıl buraya zihnimde bir içerik hazırlamak daha büyük mesai ve ben son zamanlarda o mentali bulamadım gibi. Sonra dedim ki madem öyle, bir içerik hazırlamadan yaz sen de. 6 aydır yoksun nereden baksan, sırf bu döneme şöyle bir dönüp baksan bile neler çıkar dedim ve here we go again.     Kolay bir 6 ay olmadı öncelikle. Bu sefer sebepler çok da ...
Devamı

"Aile tüm kötülüklerin iyi niyetle yapıldığı yerdir"

      Merhabalar,     Plansız programsız sadece yeri geldiği için yazılan bir yazı bu. Başlık Aile dizisinden alıntı ama içeriği hepimizin hayatının malumu bence. Özellikle belli bir yaşa gelince kendi doğrularımızla, kendi inançlarımızla bir hayat çizmek istediğimizde ilk aileye karşı gelerek başlıyor bu. Herkes ailesini yadsısın, reddetsin demeye çalışmıyorum. Ama illa ki o yapıda bize uymayan şeyler oluyor ve biz bunları kendi hayatımıza almak istemeyince aile ile çatışma başlıyor. O çatışmadan kaçmadan, gerekirse sonuçlarını göze alarak yetişkin olunuyor bence. Yoksa aileden kopyalanan hayatı kendine uydurmaya çalışarak yaş sayısına göre yetişkin ama özünde çocuk kalarak yaşıyor ve ölüyorsun.     Her zaman yaşamamaktansa yaşamayı seçtiği hayatın sonuçlarını ne olursa olsun üstlenenlerden oldum ben. Çok savaşlar verdim bugünkü beni inşa etmek için ve vermeye de devam ediyorum bu beni korumak için. Sadece aile değil elbette, başka birçok şey ile bu s...
Devamı

İKİ FOTOĞRAF VE BİR YÜRÜYÜŞLE GELEN İLHAM, STOACI EĞİLİMLER

Resim
               Selam selam selam,     Ansızın bir ilham ile gelen bir yazı bu. Uzun zamandır mecbur hissettiğim hiçbir şeyi yapmamak gibi bir isyan içerisindeyim, o yüzden zaten blog için yazı yazmalıyım hissi olsa asla yazmazdım gibi. Bu aralar kendi içime döndüğüm bir dönem. Artık böyle zamanlarda neden diye dert edinmeyi bırakıp, kabul edip o doğrultuda yaşıyorum ve bu çok iyi geliyor. Bazen beden bazen bilinçaltı neye ihtiyacı olduğunu bizim zihin düzeyimizden daha net sezip sinyal veriyor gibi geliyor bana böyle anlarda. O yüzden o bilgeliğe güvenip isteklerini ona vermek sanki daha makul olan. Ben de o yüzden pek sosyalleşmeyi seçmiyorum, kısıtlı iletişimler kuruyorum, okuyorum, dinliyorum, izliyorum, mevsim şartları elverdikçe yürüyorum. Ve tam olarak bunların bana iyi geldiğinin kanıtı olarak bu yazıyı yazıyorum.     Stoacının Günlüğü diye bir kitap okuyorum şu sıralar. Hayli zaman Stoa okumuş, bu felsefeye hayran ...
Devamı