Düşünseli 15.02 - 00.08
Bu yazı hazırlıksız, plansız, anlık içten geldiği gibi. Yayın linkini falan da paylaşmayacağım sosyal medyalarda. İç dökümü olarak burada kalsın, arada buraya yeni yazı geldi mi diye bakanlar olursa onlara sürpriz olsun. Zira bu sefer kimseye değil, kendime ulaşmak niyetim. Belki zor değil ama yorucu zamanlardan geçiyoruz. Yaş ilerledikçe düştükten sonra kalkmalar, baştan başlamalar daha zor geliyor. Mümkün biliyorsun, ama mümkünler gözünde büyüyor. Neler neler sığdırdık bu ömre diyorsun, inancın var, ama yine de az uzaklaşsak, hiçbir şey yapmasak diyorsun. Sorumluluklar yakanı bırakmıyor ama, iyi olmanı istemiyor gibi önüne engeller çıkarıyor. Fakat bir yandan da yıllardır sana iyi geldiğini bildiğin şeyler var, tutunmak istiyorsun onlara. Kurduğun hayalleri düşünüyorsun, çocukluktan beri. Malum biz severdik çocukken bol bol hayalleri. Bir kısmını yaşadık, yaşıyoruz ve o anlarda küçük Tuğçe içi içine sığmayan gülücükler atı...