Hayata Baktığım Pencereler

 Merhabalar, musmutlu pazarlar diliyorum. Hayatımın ilginç bir döneminden geçiyorum yine. Bir detoks dönemi muhtemelen ve bunu yazarak kayıt altına almak istedim. Dolap düzenleyip giymediklerimi ayıklamak, ayakkabıları düzenlemek, bozulan ojeleri seçip atmak, kitaplığı yeniden toparlamak, artık gerekli olmayan evrakları atmak gibi maddi yönü fazlası ile var. Resmen bir şeyleri atarak huzur buluyorum. Ama sadece maddi yönü ile kalmıyor. Çevremden insan ayıklamak, mümkün olduğunca az insan enerjisine maruz kalmak, kendimle baş başa kalmak istediğim bir süreç.  Evde oturup bir şeyler okuyup izlemek, kendimle baş başa kalmak, düşünmek, hatta mümkün olsa işe bile gitmeyip izole olmak istediğim bir dönem. Bu tarz dönemler bizi arada yakalar, biliyorum. Ama ilginç gelen yönü genelde bir olay bu durumu tetiklerdi, bu sefer - en azından benim idrakinde olduğum - tetikleyici bir şey yaşanmadı. Fakat ben kendimi bir anda böyle bir ruh hâlinde buldum. Yaklaşık bir haftayı bulan bu değişim...

      Yeni yıl söz konusu olduğunda hislerimin değiştiğini gözlemledim bir iki yıldır. Eskiden yeni yıl eşittir yeni hedefler, planlar, umutlardı. Yaşlanmak mı denir, olgunlaşmak mı ya da ne bileyim mevcut yaşam şartları çoğumuzu aynı noktaya mı getirdi ama bende bu konuda köklü bir değişim oldu.     İlk işim giden yılın muhasebesi oluyor artık. Eksisi artısı ile elbette yaşandı ve benim o yıl, ama dönüp bakmak birçok açıdan faydalı geliyor. Hatalarla yüzleşmek elbette önemli ama bence en önemlisi doğru yaptığımız şeyler için de kendimizi tebrik etmek. Biz kendimizi tebrik etmezsek tüm evren bizle gurur duysa da bir şeyler hep eksik kalıyor. O yüzden dönüp 2022'ye bakıyor, hatalarımı ve eksikliklerimi kabul ediyor, sağlık olsun, ders çıkardık diyorum. Kalktık ve yola devam ettik ya, önemli olan bu diye de ekliyorum. Hemen sonra kendimi takdir etmek için baktığımda, şükür ki bunların sayısı daha fazla. İyi ki bazı şeylere cesaret ettim, iyi ki bazı yerlerden gitt...